Ωmega Point

Είναι τελείως παράλογο να θεωρείται ως υποστήριξη στην κυβέρνηση η πρόταση της Επόμενης Ελλάδας για τον εκλογικό νόμο. Η πρόταση μας είναι ένα συνολικό σύστημα που εμπεριέχει μεν την απλή αναλογική αλλά και άλλα μέτρα, όπως την κατάργηση του σταυρού και τις μονοεδρικές, με στόχο την καταπολέμηση του μαύρου πολιτικού χρήματος και της άκρατης παροχολογίας. Το κάθε μέτρο από μόνο του δεν εξασφαλίζει κανέναν απ'τους παραπάνω στόχους. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα η μονομερής εφαρμογή της απλής αναλογικής χωρίς τα υπόλοιπα γίνεται επικίνδυνη. Και για να είμαι πιο σαφής, η πρόταση της Επόμενης Ελλάδας για τον εκλογικό νόμο γίνεται σε συνδυασμό με την πρόταση για Προεδρική Δημοκρατία που εξασφαλίζει σταθερές κυβερνήσεις χωρίς την ανάγκη για δεδηλωμένη.

Γιατί στην Επόμενη Ελλάδα υποστηρίζουμε μονοεδρικές χωρίς σταυρό ; Γιατί με μικρές μονοεδρικές περιφέρειες γίνεται πιο άμεση η σχέση ψηφοφόρου υποψηφίου, πιο ακομμάτιστη όπως η εκλογή δημάρχου στις δημοτικές εκλογές. Γιατί ο ψηφοφόρος μπορεί να διαλέγει όχι μόνο κόμματα αλλά και πρόσωπα με τα οποία μπορεί να έχει περισσότερη άμεση επαφή. Και αυτό θα κάνει τα κόμματα να είναι πιο προσεκτικά στην εκλογή υποψηφίων. Θα ανεβάσει γενικότερα την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού και την εικόνα της βουλής. Γιατί ο υποψήφιος δεν θα έχει να συναγωνιστεί άτομα απ'τον ίδιο πολιτικό χώρο με δικά του έξοδα, αποδεσμεύοντας την πολιτική απ'το πολιτικό χρήμα που σε πολλές περιπτώσεις είναι μαύρο. Γιατί στην Επόμενη Ελλάδα υποστηρίζουμε την απλή αναλογική ; Γιατί η ούτε νίκη έστω και με μία ψήφο θα συνεπάγεται απόλυτη κυριαρχία στο πολιτικό σκηνικό, αλλά ούτε και η ήτα έστω και με μία ψήφο θα συνεπάγεται πολιτικό θάνατο. Αυτό θα μειώσει την άκρατη παροχολογία και τις πελατ...

Πάντα είχα πολιτική άποψη, αλλά ποτέ (και αυτό δεν είναι προς τιμή μου) δεν είχα ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική. Αυτά μέχρι πριν ένα χρόνο και κάτι, όταν συνειδητοποίησα ότι άνθρωποι πολύ κατώτεροι της μετριότητάς μου διαφεντεύουν τις τύχες εκατομμυρίων Ελλήνων. Και δεν διάλεξα τον εύκολο δρόμο των μεγάλων πολιτικών σχηματισμών που ακόμα και σήμερα σαν σαπρόφυτα απομυζούν την ενεργητικότητα της χώρας και εκμεταλλεύονται τα πιο χαμηλά και ιδιοτελή ένστικτα του λαού προς άγρα ψηφων. Αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσουν μέσα στην ίδια τους την αποσύνθεση.  Διάλεξα να συμπαρασταθώ σε έναν πολιτικό που έχει αποδείξει τις νεωτεριστικές και μεταρρυθμιστικές του ιδέες και που ποτέ δε διανοήθηκε να αγγίξει έστω και ένα μόριο κρατικού πλούτου. Σε ένα πολιτικό που η ενασχόλησή του με την πολιτική πηγάζει όχι από προσωπικά κίνητρα αλλά από την κοινωνική ευθύνη, και σε αυτό ταυτίστηκα. Σας καλώ σ'αυτό το δύσκολο ταξίδι που δεν έχω αυταπάτες, θα είναι ένας Γολγοθάς, να εξετάσετε προσεκτικά τι έχουμ...

Σε χθεσινή του συνέντευξη ο επικοινωνιολόγος του Καραμανλή που τάισε σανό για μια 5ετία το έθνος, Θ. Ρουσόπουλος, δήλωσε ότι ο Τσίπρας είναι μεγάλος ηγέτης γιατί πήρε ένα κόμμα από το 3%, το έκανε κυβέρνηση και κέρδισε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις στη σειρά. Δηλαδή, για να συνοψίσουμε, το μόνο κριτήριο για να χαρακτηρίσουμε κάποιον μεγάλο ηγέτη είναι να πάρει ένα κόμμα απ'την ανυπαρξία, να το κάνει κυβέρνηση και να κερδίζει εκλογές. Ένα κόμμα! Για τη χώρα τίποτα. Δεν τον ενδιαφέρει σε τι κατάσταση ήταν η χώρα πριν,  και σε τι θα είναι μετά τον "μεγάλο ηγέτη". Αυτά λίγο-πολύ πιστεύει (ή ταΐζει) ο επαγγελματίας δημοσιογράφος, επαγγελματίας επικοινωνιολόγος, επαγγελματίας πολιτικός, επαγγελματίας σανοτρόφος Θ. Ρουσόπουλος. Ας πω κι εγώ τη γνώμη μου ως μη επαγγελματίας πολιτικός, μη δημοσιογράφος, μη επικοινωνιολόγος, πάνω στο τι χαρακτηρίζει το μεγάλο ηγέτη, με παραδείγματα απ'την πραγματική (δυστυχώς) ζωή. Ο μεγάλος ηγέτης πρέπει να αξιολογεί σωστά το τρέχον π...

Η πολιτική κατάσταση σήμερα Τον Ιανουάριο του 2015 ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισαν τις εκλογές υποσχόμενοι τερματισμό της λιτότητας και σχίσιμο των μνημονίων. Πρακτικά, και για όσους παρακολουθούσαν προσεκτικά τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, υποσχέθηκαν τα πάντα στους πάντες, ακόμα και αν κάποιες υποσχέσεις ήταν αντιφατικές μεταξύ τους, ή με την κεντρική αριστερίστικη ιδεολογία του κόμματος. Μετά τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ προτίμησε να συγκυβερνήσει με ένα κόμμα με εθνολαϊκιστική ρητορική, στις παρυφές της άκρας δεξιάς, ενώ υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι). Μπορεί να μην είχε τίποτα κοινό πολιτικά με τους ΑΝΕΛ, αλλά είχαν 2 κοινά, τον λαϊκισμό και την ενδόμυχη επιθυμία για την έξοδο απ'το Ευρώ και επιστροφή στη Δραχμή. Η ιστορία έδειξε ότι η τότε κυβέρνηση είχε κρυφή ατζέντα. Συγκεκριμένα, ήθελε να απειλήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση με χρεοκοπία και έξοδο απ'το Ευρώ με στόχο την εκταμίευση νέων χαμηλότοκων διακρατικών δανείων χωρίς όμως τους όρους των μνημονίων. Νόμι...

Τους πρώτους 5 μήνες, ήταν σε όλους φανερό ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαπραγματευόταν με στόχο την αποτυχία των διαπραγματεύσεων. Το σχέδιο Βαρουφάκη για τη μετάβαση σε διπλό νόμισμα (αρχικά) μόνο κρυφό δεν μπορούσε να είναι σε όσους έχουν την ελάχιστη κοινή λογική, και φυσικά δεν ήταν κρυφό ούτε στον Τσίπρα που το γνώριζε και το εφάρμοζε κι αυτός. Το ότι το σχέδιο ακολουθήθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή (δημοψήφισμα) χωρίς να τους φοβίζουν οι οικονομικές επιπτώσεις της αλλαγής αυτής δεν μπορεί να αποδοθεί στην βλακεία των κυβερνώντων (που έτσι κι αλλιώς υπάρχει άφθονη). Το πιο λογικό είναι να συμπεράνουμε ότι υπήρχε κάποιος που έβαζε πλάτη (συναλλαγματικά διαθέσιμα), με κυριότερο ύποπτο τη Ρωσία. Η δουλειά χάλασε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει γιατί, και με ποιο αντάλλαγμα  αυτός που έβαζε πλάτη άλλαξε τελικά γνώμη (μήπως ήταν η Ουκρανία το αντάλλαγμα;). Η γενική αίσθηση σε τελική ανάλυση είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση που δρα στο π...

Ποια η διαφορά Φιλελευθερισμού και Σοσιαλδημοκρατίας; Απ'τη μια το κοινωνικό κράτος είναι μέσα στην έννοια του φιλελευθερισμού με συνέπεια η έκφραση "κοινωνικός φιλελευθερισμός" να αποτελεί πλεονασμός. Απ'την άλλη, όλα τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης, απ'τη δεκαετία του 80 και μετά, έχουνε προσχωρήσει στις ιδέες του Φιλελευθερισμού περί μικρότερου κράτους και κράτους που δεν ασκεί οικονομική δραστηριότητα. Συμπέρασμα: οι διαφορές είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Και ο ι δύο (μία) ιδεολογίες αποτελούν το λεγόμενο Αστικό Δημοκρατικό Κέντρο. Αυτό που έκανε τα χρόνια μετά τον πόλεμο την δυτική Ευρώπη μια όαση ανάπτυξης και κοινωνικής μέριμνας σε έναν ασταθή και άδικο κόσμο, εκατέρωθεν. Με βάση αυτά επαναλαμβάνω την έκκλησή μου για μια ευρεία συμμαχία του κέντρου που για λόγους αυτοσυντήρησης θα πρέπει να αποκλείει αριστεριστές, πασοκογενείς συριζαίους (οπορτουνιστές), οπαδούς της ελαφρολαϊκής δεξιάς (καραμανλικούς και σαμαρικούς), κρατιστές κ...